Posts tagged personal

Yung feeling na gumising ka ng maaga for school and hindi masyadong nakatulog kasi may tinapos ka pang papers. Tapos pagdating mo ng school wala palang klase! What the fuck?! Sayang yung efforts ko. Sayang kasi sinacrifice ko yung masarap kong tulog just for this subject. Sadsadsad.

I don’t think that professors are being considerate kapag ginagawa nila to. Hindi man lang nila naiisip yung efforts that students excert just to be able to pass their subjects. Buti sana kung students can cancel classes just like how professors do it. Pero no, that’s not possible.

Anyways, good morning everyone!

Number 1 ka kasi diba! Napaka-perfect mong tao, ikaw yung best , ikaw yung best-est! Nahhh! Masyado ka lang know-it-all, yun lang. Yung kahit ikaw yung mali (whether alam mo o hindi) palalabasin mo na tama ka. Handa ka pa nga manghatak ng tao lalo na yung mga alam mo na mas magaling sa’yo pero sadyang mahina lang. Kaya nga idol kita e. Sabi mo masama ang ugali nila, na ganito-ganyan sila. Ikaw kilala mo ba sarili mo? Alam mo bang mas malala ka sa kanila? Tapos pagkatapos mo silang siraan, kakaibiganin, i-pplease mo, gagawin mo lahat. Parang tanga lang noh? Parang ikaw lang! 

Alam mo yung magtatanong-tanong ka, ayaw mo naman pala makinig. Kainis lang e! In example, magtatanong ka kung saan gustong kumain with matching pamimilit pa, kasi ikaw ang taya. Tapos kapag sinagot ka, hindi ka naman pagbibigyan tapos sasabihin pang mahal or panget ang pagkain. Heck? Nagtanong ka pa! Napahiya pa tuloy ako. Sana kasi sa susunod, huwag ka ng magtanong. Baka kasi sabihin ng ibang tao na opportunista ako or kung ano man. Ako pa ang napasama? Nakakahiya lang talaga kaya sana huwag ng maulit. 

Ang sarap-sarap ng pakiramdam na kahit wala kang pera andiyan pa din yung mga kaibigan mo. Yungkahit empty na yung wallet mo di ka pa din iniiwan. Totoo nga na malalaman mo na totoo ang mga kaibigan mo sa kapag walang-wala ka na; parang yung ngayon.

Pumasok ako kanina na enough lang yung pera for transportation. Exact na P60 lang ang dala at ang baon kong de lata. Then come lunch time, bumili yung friends ko ng baon nila and ako naman nilabas ko na ang baon ko. Siyempre hindi nawawala yung asaran- pinagtawanan nila yung baon ko. Pero bawi naman kasi binigyan din nila ako ng advice. 

Oo, nakakahiya. Hiyang-hiya ako na wala akong pera ngayon. Pero ayos lang as I have my friends with me. My friends that turn my world upside down. My friends na kahit in the darkest moments in my life would try their best to make me laugh.