Ang sarap-sarap ng pakiramdam na kahit wala kang pera andiyan pa din yung mga kaibigan mo. Yungkahit empty na yung wallet mo di ka pa din iniiwan. Totoo nga na malalaman mo na totoo ang mga kaibigan mo sa kapag walang-wala ka na; parang yung ngayon.

Pumasok ako kanina na enough lang yung pera for transportation. Exact na P60 lang ang dala at ang baon kong de lata. Then come lunch time, bumili yung friends ko ng baon nila and ako naman nilabas ko na ang baon ko. Siyempre hindi nawawala yung asaran- pinagtawanan nila yung baon ko. Pero bawi naman kasi binigyan din nila ako ng advice. 

Oo, nakakahiya. Hiyang-hiya ako na wala akong pera ngayon. Pero ayos lang as I have my friends with me. My friends that turn my world upside down. My friends na kahit in the darkest moments in my life would try their best to make me laugh.